Hazırlıklara erken başlamak,
çocuklarını ve kendilerini ergenlik dönemine hazırlamada aileler için en iyi
yoldur.
Çocuklarının ergenlik dönemi gelişim görevlerini başarıyla
gerçekleştirebilmeleri ve sağlıklı bir geçiş yapabilmeleri için, ailelerin
dikkat etmeleri gereken bazı hususlar önem taşımaktadır.
Çocuklara sevgi ve güven dolu
bir ev ortamı sunmak,
Dürüstlük, güven ve saygı
dolu bir aile atmosferi yaratmak,
Çocuklara yaşlarına uygun
bağımsızlıklar vermek, özgürlükler tanımak,
Çocukların kendilerine güven
duyabileceği fırsatlar yaratmak,
Mutsuz ve üzgün olduklarında
çocukların ebeveynleri ile konuşmalarını yüreklendirecek bir ilişki tarzı
geliştirmek,
Kendisinin ve başkalarının
kişisel haklarına saygı duymayı öğretmek,
Yaşına uygun sorumluluklar
vermek yoluyla, sorumluluk almayı öğretmek,
Evin gündelik işleri için
çocuklara bazı basit sorumluluklar yüklemek,
Kabul edilebilir sınırları ve
bunun önemini açıklamak,
Kazanılması istenen
davranışlar için çocuklara örnek ve rehber olmak,
Sınırlar ve özgürlükleri
hakkında çocuğa bilgi vererek, disiplin anlayışı kazandırmak,
Çocukları ergenlik dönemi
özellikleri hakkında bilgilendirmek,
Ebeveyn ve çocuklar
arasındaki hiyerarşiyi aile yaşantısında hissettirmek.
Belirtilen bu hususlar,
çocuğun doğumuyla birlikte başlayan ve zaman içerisinde yavaş yavaş gelişen
karmaşık bir süreçtir. Gelişimin ilk yıllarından itibaren anne, baba ve çocuk bu
gelişim görevlerini birlikte yerine getirirlerse, ergenlik dönemi daha az
sıkıntılı geçecektir.
Sorunlar hakkında açıklıkla
ve dürüst olarak konuşma ortamı hazırlamak ve bu beceriyi geliştirmek,
ebeveyn-çocuk ilişkisinde en önemli hususlardan biridir. Aile içinde bu tür bir
ilişki tarzı geliştirmek, anlayışlı ve sabırlı olmayı gerektirir ve zaman alır.
Böyle bir ilişki, zamanla çocuk-ebeveyn arasında, birlikte vakit geçirme ve
paylaşımlarda bulunma yoluyla gelişir. Ailelerin çocuklarıyla paylaşımlarda
bulunmaları için; yemek saatleri, hikaye anlatma, kitap okuma, oyun oynama, ev
dışında vakit geçirme, tatiller ve kutlamalar önemli fırsatlardır. Anne-babalar,
çocuklarının her biriyle bireysel olarak da vakit geçirmeye çaba sarfetmelidir
özellikle de sıkıntılı, üzüntü verici ve zor zamanlarda. Bu tür bireysel bir
ilişkinin varlığı, özellikle ergenlik döneminde ebeveyn-çocuk arasında ortaya
çıkabilecek çatışma, anlaşmazlık, uyuşmazlık vb. durumlarda, sağlıklı bir çözüm
bulabilmek için gerekli olan temeli oluşturmayı sağlar.
Önergenlik yıllarında
anne-baba-çocuk arasında yaşanabilecek sorunların niteliği, kötü ve stresli bir
ilişki tarzı, ihtiyaç duyulabilecek profesyonel bir yardım için önemli sinyaller
verebilir.
Anne-babaların çocuğun
doğumundan itibaren ilişkiye zaman ayırmaları ve sağlıklı bir iletişim için çaba
sarfetmeleri, ergenlik döneminde daha büyük sorunlara dönüşebilecek bazı ufak
sıkıntıları önlemesi açısından önemlidir (www.aacap.org/adolescence.htm).